Wkrótce ludzie przestaną się gorszyć kia/eniom wokół przedmiotu dla uchwycenia kilku kolejnych jego wyglądów, które - stopione w jeden obraz - nadają przedmiotowi trwanie... Niecliiło zresztą obraz niczego nie naśladuje, niech swoją rację bytu ukaże be/ olwlonckl Po co żałować braku kwiatów, twarzy czy krajobrazów, klórycli odbiciem tylko byłby obraz-Przyznajmy jednak, że -jak dotąd - ule upimób całkiem wykluczyć reminiscencję form naturalnych. Nie pod-IMIHI »iv od jednego zamachu sztuki do poziomu czystej eksplozji lirycznej" - l»>qu'i) l'effusion pure.
Czy rzeczywiście nie sposób wykluczyć reminiscencję form naturalnych? Takie pytanie musieli sobie postawić Malewicz i Mondrian. Mondrian pokazuje wówczas w Salonie Niezależnych prace malowane pod wpływem kubizmu, lecz dążące już wyraźnie ku abstrakcji geometrycznej. Malewicz rok później położy w małej galeryjce moskiewskiej pierwszą cegiełkę suprematyzmu. „Kiedy w roku 1913 - wspominał potem - rozpaczliwie próbując uwolnić sztukę od zbędnego ciężaru przedmiotu, usiłowałem schronić się w kształt kwadratu i wystawiłem obraz, który nie przedstawiał nic innego, jak tylko czarny kwadrat na białym tle, krytyka i publiczność podniosły lament: «Przepadło wszystko, cośmy kochali, jesteśmy na pustyni, przed nami czarny kwadrat na białym tle!» Szukano niszczących słów, by zmazać symbol pustyni... Sztuka dociera do pustyni, gdzie niczego innego rozpoznać już niejnożna, jak tylko samą wrażliwość... wrażliwość na brak przedmiotu..." >
kamieniarstwo artystyczne | nowy sącz | kredyt konsolidacyjny
|